×

#KOSMOS – Teoria Wielkiego Zderzenia, czyli jak dokładnie powstał Księżyc

#KOSMOS – Teoria Wielkiego Zderzenia, czyli jak dokładnie powstał Księżyc

Dzisiejszy artykuł będzie opowiadać o Teorii Wielkiego Zderzenia, która krąży wśród naukowców i wyjaśnia jak powstał Księżyc. Oprócz tego, przeczytacie o fazach, znaczeniu czy chociażby ciemnej stronie Księżyca.

n

Powstanie Księżyca

Żeby wiedzieć, jak powstał Księżyc, musimy najpierw zacząć od tego, jak wyglądała Ziemia zanim się na niej pojawiliśmy. A właściwie to jeszcze wcześniej, długo przed naszym pojawieniem się i nawet miliony lat przed dinozaurami. Tak naprawdę, ciężko stworzyć w ogóle coś z tamtego okresu, ponieważ obecnie na ziemi nie zachowały się żadne elementy z pierwszego miliarda lat jej istnienia.

n

Początkowo Układ Słoneczny był bardzo agresywny i chaotyczny, bo formowały się tutaj nowe planety, zewsządbombardowały je meteoryty. Najprawdopodobniej pobliska gwiazda zapadła się w Supernową. Jest to seria wybuchów, które powstają przez różne reakcje termojądrowe. To tak jakby gwiazda była sama dla siebie po prostu zbyt ciężka i mocna, aż w końcu wybucha, po czym stopniowo zanika.I ta Supernowa najprawdopodobniej wyrzuciła z siebie podczas tego wybuchu bardzo szybkie i bardzo duże fragmenty, które się zagęściły, po czym wpadły w ruch obrotowy. Niektóre elementy kręciły się bardzo szybko i utworzyły Słońce poprzez zbliżanie się do siebie. Jednakże inne, wolniejsze, wypadały z mocniejszego ruchu obrotowego i wpadały w inny, zbliżały się do siebie, oddalały, narastały, malały. Tak powstały proto-planety, czyli takie planety, które jeszcze nie utworzyły się do końca. No i właśnie tutaj pojawia się nasz Księżyc. Teoria Wielkiego Zderzenia, zakłada, że obiekt wielkości Marsa uderzył z całej siły w Ziemię.Obiekt ten nazywa się Teją, ponieważ w mitologii greckiej była to matka Selene, czyli bogini Księżyca. Teja i Ziemia krążyły po tej samej orbicie, ale Teja była już zbyt duża, by utrzymać się stabilnie względem Ziemi. Z tego powodu uderzyła pod kątem w naszą planetę, ale zrobiła to bardzo mocno, przez co wyrzuciła swoje fragmenty. Tworzyły one wokół Ziemi pierścień, a jego masa zaczęła formować się w Księżyc. Księżyc powstał z magmowego deszczu, który utworzył się ze stopionych skał.

Fazy Księżyca

Fazy Księżyca są wynikiem zmiany oświetlenia tarczy Księżyca względem jego tarczy z punktu widzenia Ziemi. Przeprowadzono ankietę, w której spytano, dlaczego raz widzimy sierp na Księżycu, a raz nów. Ponad połowa ankietowanych odpowiedziała, że Ziemia zasłania światło słoneczne, które dociera do Księżyca. Jest to odpowiedź błędna. Sierp Księżyca, który widzimy na niebie jest zwrócony w stronę Słońca, dzięki czemu łatwo rozpoznać, w jakiej fazie znajduje się aktualnie Księżyc. Fazy, które wymagają rozróżniania to nów, kwadra pierwsza, pełnia i kwadra trzecia. Podczas nowiu nie widzimy Księżyca, ponieważ jest między Ziemią, a Słońcem. Pierwsza kwadra to połowa Księżyca (przypomina literkę D – Księżyc się Dopełnia) widoczna z Ziemi, a trzecia kwadra to druga połowa Księżyca widoczna z Ziemi (przypomina literkę C – Księżyc się Cofa).

Zastanawialiście się kiedyś może nad tym, dlaczego widzimy zawsze tylko jedną stronę Księżyca? Dzieje się tak, ponieważ jest w tak zwanej rotacji synchronicznej. Oznacza to, że Księżyc orbituje wokół Ziemi, ale jednocześnie obraca się również wokół własnej osi. Okrążenie Ziemi zajmuje mu tyle samo czasu – 30 dni. Dlatego też nasz miesiąc ma tyle dni, a nie na przykład 100. Grawitacja Ziemi spowolniła nieco rotację Księżyca do aktualnej prędkości, dlatego zawsze widzimy stronę jasną.

n

Księżyc jest niesamowitym narzędziem nauki. Ma identyczne izotopy co Ziemia, więc można powiedzieć, że nasza planeta i Księżyc są kosmicznymi bliźniakami.

n

Weronika Kasprzyk

n